สปสช. มาตรา 3 คือการที่สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) เปิดโอกาสให้ องค์กรภาคประชาชน องค์กรเอกชน หรือหน่วยงานอื่น ๆ ที่ไม่ใช่โรงพยาบาล เข้ารับการขึ้นทะเบียนเป็น “หน่วยบริการ” เพื่อให้บริการเสริมเฉพาะกลุ่มที่โรงพยาบาลหลักเข้าไม่ถึง เช่น กลุ่มผู้พิการ ผู้ติดเชื้อ HIV ผู้ป่วยระยะท้าย กลุ่มยาเสพติด โดยมีเป้าหมายเพื่อ เสริมความครอบคลุมและเพิ่มการเข้าถึงบริการสุขภาพ ให้กับกลุ่มเปราะบางภายใต้สิทธิบัตรทอง (UC).
ประเภทของบริการที่หน่วยบริการมาตรา 3 ให้บริการ (ตัวอย่าง)
- บริการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ (เช่น คนพิการทางกาย, ออทิสติก)
- บริการด้าน HIV/เอดส์
- บริการดูแลประคับประคองระยะท้ายและชีวาภิบาล
- บริการมิตรภาพบำบัด (เครือข่ายผู้ป่วย)
- บริการพัฒนาทักษะการสื่อสารสำหรับคนหูหนวก
- บริการสำหรับผู้ใช้สารเสพติด (ยาเสพติด)
- บริการด้านอนามัยเจริญพันธุ์ (เช่น สายด่วนท้องไม่พร้อม 1663)
- บริการสุนัขบำบัด (Therapy Dog)
- บริการพาหนะรับส่งผู้ป่วย
ทำไมต้องมีหน่วยบริการมาตรา 3
- เพื่อเติมเต็มช่องว่างที่หน่วยบริการหลัก (โรงพยาบาล) ทำได้ไม่เต็มที่.
- เพื่อดูแลกลุ่มเฉพาะที่โรงพยาบาลเข้าถึงยาก เช่น ผู้ที่ต้องการความเป็นส่วนตัว หรือมีเงื่อนไขทางสังคม.
- ใช้ศักยภาพของภาคประชาชนและองค์กรในชุมชนในการดูแลสุขภาพ.
ใครคือหน่วยบริการมาตรา 3
- เป็นองค์กรนอกสังกัดกระทรวงสาธารณสุข (ไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐ/เอกชนทั่วไป) เช่น สมาคมคนพิการ, ศูนย์บริการคนพิการ, มูลนิธิ, คลินิกเฉพาะทางที่ขึ้นทะเบียน (เช่น คลินิกพยาบาล, เภสัชกรรม, แพทย์แผนไทย).