“ป้าเย็นอายุมากแล้ว ถ้าป้าเป็นอะไรไป…ฝากน้องปลื้มด้วยนะ”

ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เราใช้อาคารเช่าราคาเดือนละ 3,500 บาท เป็นทั้งพื้นที่พบปะของผู้ปกครอง สถานที่ทำกิจกรรม และพื้นที่ทำงานของกลุ่มอาชีพ

เมื่อจำนวนกิจกรรมเพิ่มขึ้น พื้นที่เดิมก็เริ่มไม่ตอบโจทย์

เด็กแต่ละคนต้องการพื้นที่และรูปแบบการเรียนรู้ที่แตกต่างกัน ขณะที่การผลิตสินค้าก็ต้องมีพื้นที่ทำงานและจัดเก็บอุปกรณ์อย่างเหมาะสม

วันที่ 31 ธันวาคม 2563 เราจึงย้ายมาเริ่มต้นบนพื้นที่ของตัวเอง

แต่ความจริงคือ ในวันนั้นเรายังไม่ได้มีศูนย์ที่สร้างเสร็จพร้อมใช้งาน

เราต้องเริ่มพัฒนาพื้นที่ใหม่ด้วยงบประมาณและกำลังคนที่มีจำกัด

ศูนย์ในช่วงเริ่มต้นจึงเป็นสิ่งปลูกสร้างเรียบง่ายที่เราช่วยกันทำขึ้นจากไม้ไผ่และวัสดุที่หาได้ในพื้นที่

ผู้ปกครอง คนพิเศษ และคนในชุมชนช่วยกันคนละไม้คนละมือ ทั้งงานก่อสร้าง จัดหาวัสดุ ปรับพื้นที่ และเตรียมสถานที่สำหรับกิจกรรม

จากพื้นที่ที่ยังไม่มีความพร้อม เราค่อย ๆ พัฒนาให้ใช้งานได้มากขึ้นทีละส่วน ก่อนจะต่อยอดไปสู่อาคารที่แข็งแรงและเหมาะกับการใช้งานในระยะยาว

พื้นที่แห่งนี้ทำให้เราสามารถขยายกิจกรรมได้มากกว่าเดิม ทั้งการพัฒนาทักษะชีวิต การปลูกผัก การเลี้ยงไก่ไข่ และการผลิตสินค้า AVAUTIS

งานเลี้ยงไก่ไข่เคยต่อยอดไปถึงกิจกรรมขนาด 1,100 ตัว ทำให้เราได้เรียนรู้เรื่องการจัดการฟาร์มและการสร้างงานด้านเกษตรเพิ่มเติม

คนพิเศษเริ่มมีโอกาสทำงานที่หลากหลายขึ้น ไม่ใช่ทุกคนต้องทำงานผลิตสินค้าแบบเดียวกัน

บางคนเหมาะกับงานที่ต้องใช้ความละเอียด บางคนถนัดงานลงมือทำ บางคนชอบดูแลสัตว์หรือทำงานกลางแจ้ง

เราเริ่มเห็นชัดขึ้นว่า การมีพื้นที่ของตัวเองไม่ได้ช่วยแค่ให้เรามีสถานที่ทำกิจกรรม แต่ทำให้เราสามารถออกแบบงานให้เหมาะกับความสามารถของแต่ละคนได้มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม การมีศูนย์ฝึกและสถานที่ทำงานก็ยังไม่ใช่คำตอบทั้งหมด

เพราะชีวิตของคนคนหนึ่งไม่ได้มีแค่การเรียนรู้หรือการทำงานเท่านั้น

ตลอดสิบหกปีที่ผ่านมา เราผ่านทั้งการเริ่มต้นจากศูนย์ ความล้มเหลวในการสร้างอาชีพ การพัฒนาสินค้า และการลงมือสร้างศูนย์ของตัวเอง

วันนี้เรามีแบรนด์ AVAUTIS มีพื้นที่ มีคนทำงาน และมีเครือข่ายที่คอยสนับสนุน

แต่เราก็พบข้อจำกัดสำคัญอีกครั้ง

ไม่ใช่คนพิเศษทุกคนจะเหมาะกับการผลิตสบู่หรือสกินแคร์ และการฝึกทักษะเพียงอย่างเดียวก็ยังไม่เพียงพอสำหรับการใช้ชีวิตในระยะยาว

เราจึงเริ่มมองพื้นที่ที่มีอยู่ในมุมใหม่

แทนที่จะเป็นเพียงศูนย์พัฒนาทักษะและสถานที่ผลิตสินค้า เราอยากให้พื้นที่แห่งนี้สามารถสร้างงานได้หลายรูปแบบ และมีรายได้หมุนเวียนกลับมาดูแลการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง

นี่คือจุดเริ่มต้นของการพัฒนา AVAUTIS COMMUNITY

จากศูนย์ฝึกทักษะ สู่พื้นที่ที่สร้างงานได้จริง

ในปีนี้ เรากำลังปรับปรุงพื้นที่และพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก เพื่อรองรับทั้งการทำงานของคนพิเศษและผู้ที่จะเข้ามาเยี่ยมชม

เราเริ่มพัฒนาบ้านพักจำนวน 3 ห้อง ปรับพื้นที่ส่วนกลาง ทางเดิน ห้องน้ำ และจุดทำกิจกรรมต่าง ๆ ให้สามารถรองรับผู้มาเยือนได้มากขึ้น

ขณะเดียวกัน คนพิเศษของเราก็มีส่วนร่วมกับการสร้างพื้นที่แห่งนี้ด้วย

บางคนทำงานไม้ไผ่จนสามารถผลิตเก้าอี้และเฟอร์นิเจอร์ใช้งานจริง บางคนช่วยทำที่วางตู้เย็นสำหรับบ้านพัก บางคนรับผิดชอบงานดูแลสัตว์และพื้นที่เกษตร

สิ่งเหล่านี้ทำให้เราเห็นว่า ความสามารถของคนพิเศษไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในห้องผลิตสินค้า

เมื่อมีงานหลายรูปแบบ เราก็สามารถสร้างโอกาสให้คนที่มีความถนัดแตกต่างกันได้มากขึ้น

จากผู้มาเยี่ยมชม สู่การสร้างรายได้จากพื้นที่

ที่ผ่านมา AVAUTIS มีนักท่องเที่ยว องค์กร และคณะศึกษาดูงานเข้ามาเยี่ยมชมอยู่แล้ว รวมถึงสื่อที่สนใจเข้ามาถ่ายทำเรื่องราวของเรา

เรายังมีโรงแรมพันธมิตรที่สนใจพานักท่องเที่ยวมาแวะเที่ยวเป็นกลุ่ม

แต่ปัญหาคือ พื้นที่ของเรายังมีกิจกรรมและบริการรองรับผู้มาเยือนไม่มากนัก

เราจึงเริ่มวางแผนต่อยอดให้ AVAUTIS COMMUNITY เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ ที่สามารถสร้างรายได้จากบ้านพัก กิจกรรมเวิร์กช็อป การจำหน่ายสินค้า และบริการต่าง ๆ

กิจกรรมที่เรากำลังพัฒนา เช่น การเก็บไข่ไก่ ให้อาหารสัตว์ เรียนรู้กระบวนการทำสินค้า และกิจกรรมร่วมกับคนพิเศษ

ในอนาคต เรายังวางแผนพัฒนาคาเฟ่ จุดชมนก ฟาร์มเต่า และเชื่อมโยงเส้นทางท่องเที่ยวกับชุมชนรอบข้าง

เราไม่ได้ต้องการให้คนพิเศษเป็นเพียงผู้เข้าร่วมกิจกรรม แต่ต้องการให้พวกเขาเป็น ผู้ผลิต ผู้ทำงาน และผู้ให้บริการจริง โดยแบ่งหน้าที่ตามความถนัดและการสนับสนุนที่เหมาะสม

รายได้ที่เกิดขึ้นจะช่วยให้เรามีช่องทางสร้างงานเพิ่มเติม ไม่ต้องพึ่งพาการขายสินค้าเพียงอย่างเดียว

จากการสร้างอาชีพ สู่ระบบนิเวศแห่งการใช้ชีวิต

แต่ AVAUTIS COMMUNITY ไม่ได้มีเป้าหมายเพียงการท่องเที่ยวหรือการสร้างรายได้

เรากำลังพัฒนาแนวคิด ระบบนิเวศแห่งการเติบโต 4 ด้าน เพื่อเชื่อมโยงสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตของคนพิเศษเข้าด้วยกัน

ที่อยู่ — เราเริ่มจากการพัฒนาบ้านพักและสิ่งอำนวยความสะดวกในพื้นที่ และมีเป้าหมายระยะยาวที่จะพัฒนารูปแบบการอยู่อาศัยที่ปลอดภัย พร้อมระบบสนับสนุนที่เหมาะสมสำหรับคนพิเศษ

ที่กิน — เรากำลังมองหาความร่วมมือกับโรงแรม ร้านอาหาร และองค์กรที่ทำงานด้านอาหารส่วนเกินที่ยังมีคุณภาพ เพื่อพัฒนาเครือข่ายแบ่งปันอาหาร ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายของครอบครัวและสร้างความมั่นคงด้านอาหาร

ที่พัฒนา — เราต่อยอดงานพัฒนาทักษะที่ทำมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งทักษะชีวิต การปรับพฤติกรรม สุขภาวะ กายภาพบำบัด และการเสริมพัฒนาการ ให้เหมาะกับความสามารถและความต้องการของแต่ละคน

ที่ทำงาน — เราขยายโอกาสจากการผลิตสินค้า AVAUTIS ไปสู่งานไม้ไผ่ เกษตร งานดูแลพื้นที่ งานบริการ และการท่องเที่ยวเชิงเรียนรู้ เพื่อให้คนพิเศษมีงานและรายได้จากความสามารถของตนเอง

ทั้งสี่ด้านนี้ยังอยู่ในกระบวนการพัฒนา เราไม่ได้มีทุกอย่างพร้อมแล้วในวันนี้

แต่เราเริ่มมีสิ่งที่จับต้องได้ ทั้งพื้นที่ อาคาร กิจกรรม อาชีพ และความร่วมมือที่กำลังค่อย ๆ เกิดขึ้น

จากเดิมที่เราสร้างสินค้าเพื่อสร้างงาน วันนี้เรากำลังพัฒนาทั้งพื้นที่ให้สามารถสร้างงาน และเชื่อมโยงไปสู่การใช้ชีวิตที่มั่นคงกว่าเดิม

เป้าหมายของเราคือการสร้างรูปแบบที่ดำเนินงานต่อได้ มีรายได้หมุนเวียน และในอนาคตสามารถนำบทเรียนไปปรับใช้กับชุมชนคนพิเศษในจังหวัดอื่น ๆ

เพราะคำถามที่ทำให้เราเริ่มต้นเมื่อสิบหกปีก่อนยังคงสำคัญเสมอ

“ถ้าวันหนึ่งพ่อแม่ไม่อยู่แล้ว ลูกจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร?”

วันนี้เราอาจยังตอบคำถามนั้นไม่ได้ทั้งหมด

แต่เรากำลังลงมือสร้างคำตอบให้เป็นจริงทีละส่วน

เมื่อมองย้อนกลับไป เราเริ่มจากพ่อแม่กลุ่มหนึ่งที่เพียงอยากหาที่เรียนรู้ให้ลูก

ต่อมาเราพยายามสร้างอาชีพ ล้มเหลวกับสินค้าหลายชนิด ก่อนจะมีสบู่สมุนไพรที่สร้างกำไร และพัฒนาเป็นแบรนด์ AVAUTIS

จากอาคารเช่าเล็ก ๆ เราค่อย ๆ สร้างศูนย์ของตัวเองขึ้นจากวัสดุที่มี ก่อนจะพัฒนามาเป็นพื้นที่ที่รองรับการเรียนรู้และการทำงานได้มากขึ้น

และวันนี้ เรากำลังต่อยอดพื้นที่แห่งนั้นให้เป็น AVAUTIS COMMUNITY

ในปี 2570 และระยะต่อไป เราตั้งใจพัฒนากิจกรรมและบริการให้เกิดรายได้จริงมากขึ้น ขยายโอกาสจ้างงาน สร้างความร่วมมือด้านอาหารและการใช้ชีวิต รวมถึงพัฒนาระบบบริหารจัดการที่สามารถนำไปเป็นต้นแบบให้พื้นที่อื่นได้

เรายังต้องเรียนรู้อีกมาก และยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องลงมือทำ

แต่ความตั้งใจของเราไม่เคยเปลี่ยน

เราไม่ได้อยากให้ลูกเพียงมีที่ไปในแต่ละวัน แต่อยากให้เขามีงาน มีรายได้ มีบทบาทในสังคม และมีอนาคตที่ไม่ต้องขึ้นอยู่กับพ่อแม่เพียงอย่างเดียว

เราอาจไม่สามารถอยู่ดูแลลูกได้ตลอดชีวิต

แต่เราจะพยายามสร้างระบบที่ช่วยให้ชีวิตของเขายังเดินต่อไปได้

AVAUTIS COMMUNITY

เติบโต เพื่อบินได้

TO BE CONTINUED…